හුදෙකලාව සමුගත් සොඳුරු මිතුරා
ආචාර්ය ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්ගේ “ගොළු හදවත” සිනමා පටයේ සුගත් ගේ චරිතය රඟපෑමෙන් අතිශය ජනපි්රය වූ වික්රම බෝගොඩ පසුගියදා (14) සිය ජීවිතයෙන් ද සමුගත්තේය.
ඔහු ‘ගම්පෙරළිය’, ‘කලියුගය’, ‘යුගාන්තය’ යන තුන් ඈඳුතු චිත්රපටිවල තිස්ස කයිසාරුවත්ත නමැති චරිතයට බාල, තරුණ, මහලු යන අවස්ථාවලදී රංගනයෙන් දායකත්වය සැපයුවේය. ඊට අමතරව අහස් ගව්ව, ‘බිනරමලී’, කලණ මිතුරෝ ඇතුළු චිත්රපට 19 ක පමණ ද ‘නැට්ටුක්කාරී’, ‘තට්ටු ගෙවල්’, ‘හරිම බඩු හයක්’, ‘තුරග සන්නිය’, ‘වගුරු බිම’, ‘ජේලර් උන්නැහේ’, ‘කැලණි පාලම’ වැනි වේදිකා නාට්ය රාශියකට ද රංගනයෙන් දායකත්වය ලබා දුන්නේය.
’ගොළු හදවත’ චිත්රපටය ප්රදර්ශනය වෙද්දී තරුණ ප්රේක්ෂකයන් ආදරයෙන් වැළඳ ගත් සුගත් (වික්රම බෝගොඩ) පාරක තොටක තනිව ඇවිද යන්නට නොහැකි තරමේ ජනපි්රයත්වයකට හිමිකම් පෑවේය.
’ගොළු හදවත’ තිරගත වී වසරක් වත් ගෙවී නැති එක් දිනක මම ඔහුගේ නිවෙසට ගියෙමි. ඔහු සතුව වී කොටන මෝලක් විය. ගමේ මිනිසුන් විසින් රැගෙන ආ වී, මෝලට දමා කොටමින් සිටී. එදින සේවකයෝ නිවාඩු ගොස් සිටියහ.
මම ඔහුගෙන් මෙසේ අසමි. “පාරට බහින්නත් බැරිව ඉන්න ජනපි්රයත්වයේ හිණි පෙත්තටම ගිය සුගත් මොකද මේ වී කොටන්නේ” සුගත් මගෙන් මෙසේ ඇසීය. “ඇයි මං වී කෙටුවොත් කෙටෙන් නැද්ද? මේක මගේ. සේවකයෝ නැහැයි කියලා මං මේක නොකර හිටියොත් මේ වී අරන් ඇවිල්ලා ඉන්න මිනිස්සු අතරමං වෙනවා. අපි කවුරුත් මිනිස්සුනෙ.” ඒ වික්රම බෝගොඩගේ හැටිය. ගමේ මිනිසුන් සමඟ එකතු වී කෘෂිකර්මය දියුණු කරන්නට අප්රමාණ වෙහෙසක් දැරූ වික්රම බෝගොඩ ලංකා බැංකුවේ ඉහළ නිලධාරියෙක් ලෙස ද කටයුතු කළ අයෙකි.
1972 වර්ෂයේ මා නිර්මාණය කළ “අන්තිම දා” කෙටි චිත්රපටයේ දේවිකා කරුණාරත්න සමඟ ප්රධාන චරිත නිරූපණය කළ වික්රම බෝගොඩ රූපගත කළ දිනයේ පෙරවරු 10.30 ට පසු දර්ශන තලයේ දකින්නට නොසිටියේය. කටුනායක ගුවන් තොටුපළේ ලංකා බැංකු ශාඛාවේ ප්රධානියා වූ ඔහු මධ්යහ්න 12.00 ට පෙර එහි සිටිය යුතු බව මා සමඟ කලින් පවසා තිබුණි. ඒ ප්රථම වරට ජම්බෝ ජෙට් ගුවන් යානය කටුනායකට සම්ප්රාප්ත වීමත් එහි පැමිණෙන මගීන්ගේ මුදල් කටයුතු පිළිබඳ වගකිව යුතු නිලධාරියා ඔහු වූ බැවිනි.
ඔහුගේ රූපගත කිරීම් සියල්ල අවසන් වී තිබුණි. එහි යාම සඳහා වාහන පහසුකම් මා සලසන බවට පොරොන්දු වී සිටිය ද මගේ කෙටි චිත්රපටයේ නිෂ්පාදන වියදම් ඒ වෙනුවෙන් වැය වනවාට ඔහු අකැමැත්තෙන් සිටියෙන් ඔහු තම වියදමින් කුලී රථයක් ගෙන්වා ගෙන පන්නිපිටියේ සිට කටුනායක දක්වා පිටත්ව ගිය බව මෙම කෙටි චිත්රපටයේ රඟපෑ සිරිල් වික්රමගේගෙන් දැන ගන්නට ලැබිණි.
මෙම “අන්තිම දා” කෙටි චිත්රපටය සඳහා 1972 වර්ෂයේ චිත්රපට විචාරක හා ලේඛක සංගමයෙන් හොඳම කෙටි චිත්රපටය ලෙස සම්මාන ලැබීය. ඉන් පසු මා හමුවන්නට පැමිණි වික්රම බෝගොඩ “සම්මානනීය චිත්රපට අධ්යක්ෂකවරයාණෙනි, ඔබට මගේ උණුසුම් සුබ පැතුම්” කියමින් මා වැලඳ ගත්තේය. ඔහුගේ ගමන් වියදම් වෙනුවෙන් මුදල් ලබා දුන්නද ඔහු එය කාරුණිකව ප්රතික්ෂේප කළේය. ඒ වික්රම බෝගොඩගේ හැටිය.
මගේ “සුහද ප්රාර්ථනා” ටෙලි නිර්මාණයට සහභාගී කරවා ගැනීම සඳහා වරක් මම ඔහු වෙත ගියෙමි. මගේ බලවත් පෙරැත්තය මත එහි රංගනය සඳහා ඔහු දායක වූ අතර එය ඔහුගේ අවසාන රංගනය වන බව මම ද දැන නොසිටියෙමි.
මාධ්යවේදීහු ඔහු ගැන ලියන්නට සහ විද්යුත් මාධ්ය වැඩසටහන්වලට සහභාගි කරවාගන්ට ඔහුව සම්බන්ධ කර දෙන ලෙස වරින්වර මාගෙන් ඉල්ලීම් කරති. මම ඔහුගේ නිවෙසට ගොස් ඒවාට සහභාගී වී මෙම සුන්දර කලා කෙතට නැවත අවතීර්ණ වන මෙන් බැගෑපත් ලෙස ආයාචනය කරමි.
”ඕන නැහැ මචං මම මැරුණු දවසක මං ගැන ලියන්න කියපන්. මේ හුදකලාව මට හොඳයි.”
ආදරණීය බෝගොඩ! ඔබට නිවන් සැප ලැබේවායි දැන්ම ප්රාර්ථනය කළ නොහැකිය. මතු භවයේත් අප අතර ඉපිද රංගන ශිල්පියකු ලෙස පෙර මෙන්ම අප හා එක් වන ලෙස මම ප්රාර්ථනය කරමි.
මහසොහොන් සමයමෙහි සමයම් යාම තුනකි. හැන්දෑ සමයම, මහ සමයම හා අලූයම් සමයම වශයෙන් එය හැඳින්වේ. මහසමයම මධ්යම රාති්රයේ නටයි.
රන්නේ ඒ චරිතයේ ජීවත් වෙමින්. අප ඉදිරියේ ඇති තිරයේ නාට්යය දැක්වෙනවා. කොරියානු බසින් කියන දෙබස් යාන්තමට ඇසුණත් මගේ අවධානය මුළුමනින්ම යොමුවන්නේ පිටපතටයි. පිටපත දෙස බලමින් රූපය (ටෙලිනාට්ය) දෙස බලමින් මම දෙබස් කියනවා. ඒ වෙලාවට මට මාව මොහොතකට අමතක වෙනවා. මට දැනෙන්නේ ඒ තරම් දුක් කරදර වෙන්නේ මටමදැයි කියලා. දෙබස් නැති තැනකට වුණත් සුසුමක්, හැඬුමක් එකතු කරන්න ලැබෙන්නේ ඒ විදිහට රඟපෑමේ යෙදෙන විටයි.”
පොඩ්ඩන්ට පුළුවන් වැඩ සටහනේදී දක්ෂතා දැක්වූ දරුවෙක් යන හැකියාවන්ගෙන් යුක්ත දරුවන් අතරේ සිරස පොඩ්ඩන්ට පුළුවන් වැඩසටහනේ කාගෙත් අවධානය දිනාගැනීමට සමත් වූ පුංචි තරුවක් වූයේ අංජන යසීරු ජයවර්ධන පුතයි. අංජනට බෙග් මාස්ටර්ගේ වගේම අමරදේව මහත්මයගේ ගීතත් ඉතාමත් ලස්සනට ගායනා කරන්න පුළුවන් වුණ නිසා හැමෝගෙම අවධානය ඔහුට ලැබුණා. විනිසුරු මඩුල්ල පවා අංජනගේ දක්ෂතාවයන් ගැන පසුගිය කාලේ බොහොම ඉහළින් වර්ණනා කළේ සංගීතය පිළිබඳ ගැඹුරින් හදාරන්නේ නැතිව කුඩා වයසේ දී ගීත ගායනා කරන්නට හැකිවුණ නිසයි. අංජන දැනට ඉගෙන ගන්නේ හොරණ අශෝක විද්යාලයේ පහේ පන්තියේ. එයාගෙ ගම හොරණ පෝරුවදණ්ඩ. හැබැයි අංජන තාමත් සංගීතය විෂයක් හැටියට හදාරන දරුවෙක් නමෛයි. පුතාට සංගීතය පිළිබඳ තිබුණ දැනුම ගැන අපට ඇත්තටම පුදුමයි. මම රූපවාහිනී යන්ත්ර අලුත්වැඩියා කරන කෙනෙක්. එයාගේ අම්මා ගේ දොර වැඩ කටයුතු කරන අතරේ දරුවන්ට උගන්වන්න වෙහෙසෙනවා. අපේ පවුලේ දරුවෝ දෙන්නයි ඉන්නේ. අංජන කියන්නෙ බාල පුතා. එයාට වැඩිමල් තව එක පුතෙක් ඉන්නවා. පවුල් පසුබිම දිහා බැලුවොත් අපේ පවුලේ අංජනට ඇර කාටවත් ගීත ගායනා කිරීමේ හැකියාව නැහැ. අංජන ගේ තාත්තා අපට කිව්වා. අංජන මුලින්ම කැමැත්තක් දක්වලා තියෙන්නේ ගී ගායනාවට නමෛයි. වාදනයටයි. ඒ ගැන අංජනගේ තාත්තා කිව්වේ මේ විදියටයි. ලොකු පුතා පුංචි කාලේ අපි බොහොම පොඩි ගාණකට ඕගන් එකක් අරගෙන දුන්නා. අපි හිතුවා එයා ඕගන් වාදනය ඉගෙන ගනීවි කියලා. ඒත් එයා මාසයක් විතර ඕගන් වාදනය කරන්න පුරුදු වෙලා ඒක පැත්තකටම දැම්මා. ඉන් පස්සේ ඕගන් එක තිබුණේ පැත්තක. පොඩි පුතාට අවුරුදු තුන හමාරක් විතර වෙද්දී එයා ඕගන් එක අතපත ගාන්න පටන් ගත්තා. වැඩි දවසක් යන්නෙ නැතිව ටී.වී. එකේ යන සිංදු අහගෙන ඉඳලා ඒ ගීත වාදනය කරන්න පටන් ගත්තා. ඒක දැක්කහම අපටත් පුදුම හිතුණා. කිසිම හුරුවක් නැතිව කොහොමද ඕගන් එක වාදනය කරන්නේ කියලා. ඇත්තටම ගිය ආත්මෙ තිබුණ දක්ෂතාවක් නිසා මෙහෙම වෙනවා ඇති කියලයි අංජනගේ අම්මත් මාත් හිතුවේ. මොකද සංගීත භාණ්ඩයක් වාදනය කරන්න ස්වර ප්රස්ථාර තිබුණත් බොහෝ දෙනෙකුට අමාරුයි. ඒත් පුතා ඒ කිසිම දෙයක් නැතිව කනට ඇහෙන ගීත බොහොම හොඳට වාදනය කළා. ගායනය පැත්ත කෙසේ වෙතත් එයා කවදා හරි දවසක වාදනයෙන් තැනකට යාවි කියන විශ්වාසය අපට තිබුණා.
ඒ එයා වාදනයට වගේම ගායනයටත් පස්සෙ කාලෙක දක්ෂතා දැක්වූ නිසා. අංජන දෙකේ පන්තියේ ඉඳිද්දී පාසලෙන් ගුවන් විදුලි සංස්ථාවට එක්කරගෙන ගිහින් තියෙනවා. ඒ අවස්ථාවේදී අංජන ගීත දෙකක් බොහොම හොඳට ගායනා කරලා තියෙනවා. ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ ඉන්න මාමලා, නැන්දලා පවා අංජනගේ දක්ෂතාවයන් අගය කළා විතරක් නෙවේ ඒ ගීත ගුවන් විදුලියේ විකාශනය කරලත් තියෙනවා. ඊට අමතරව සිරස ගුවන් විදුලි නාලිකාවේ විකාශනය වන සමනල සිරස වැඩසටහනටත් අංජන පුංචි කාලේ ඉඳලා සහභාගිවෙලා තියෙනවා. අංජනගේ මේ දක්ෂතාවයන් දැකලා තමයි අංජනගේ අම්මා සිරස නාලිකාවේ විකාශනය වෙන්න තියෙන පොඩ්ඩන්ට පුළුවන් වැඩසටහනට අයැදුම්පත් යොමු කරලා තියෙන්නේ. අජනට පොඩ්ඩන්ට පුළුවන් වැඩසටහනේ දී පළවැනි හෝ දෙවැනි ස්ථානය දිනා ගැනීමට නොහැකි වුණා. ඒ ගැන මොනවද හිතෙන්නේ? අපි අංජනගෙ තාත්තගෙන් ඇහුවා. 'පුතා තරගයේ දී එයාට පුළුවන් උපරිමයෙන් ගීත ගායනා කළා. ඒ වගේම එයාට ගොඩක් එස්.එම්.එස්. ලැබෙන්න ඇති කියලා හිතෙනවා. මඟ තොටේ දී හමුවෙන අපි නොදන්න අය පවා කියනවා අපේ පුතාට එස්.එම්.එස්. එව්වා කියලා. ඒ වගේම අපි දන්න හැම කෙනෙක්ම වගේ පුතාට එස්.එම්. එස්. එව්වා කිව්වා. පොඩ්ඩන්ට පුළුවන් වැඩසටහනේ දී අංජන ගීත ගායනා කරන්න පුරුදුවෙලා තියෙන්නේ රේඩියෝවෙන් ගීත අහලා. දෙමළ මාධ්යයේ ගීත ගායනා කරන්න එයාට වෙනත් සර් කෙනෙක් ඇවිත් පුරුදු කරලා තියෙනවා. එහෙම නැතිවුණා නම් තරගකාරිත්වයට මුහුණ දෙන්න අමාරුයි කියලා තමයි එයා හිතාගෙන ඉන්නෙ. ඉදිරියේ දී අංජනගේ ගීත කිහිපයක් කරන්න එයාගෙ දෙමාපියෝ බලාපොරොත්තු වෙනවා. මේ වෙද්දී එයාට චිත්රපටයකට ගීත ගායනා කරන්නත් අවස්ථාව ලැබිලා තියෙනවා. දිනේෂ් ප්රියශාද්ගෙ චිත්රපටයේ ගීත දෙකක්ම ගායනා කරලා තියෙන්නෙ අංජන, ඉදිරියේ දී මේ පුංචි පුතාගේ ගීත ඔබටත් අහන්න ලැබේවි.
මේවාට වගකිව යුතු වන්නේ කවුද?
නැහැ. අන්තිමට ඔහු ප්රසිද්ධ නගරයක දෙනෝ දාහක් බලා සිටියදී වතුර මලක් ළඟ මුත්රා කළා.
මුලින්ම මට රඟපාන්න අවස්ථාව ලැබුණේ රවින්ද්ර විජේරත්න ගේ ‘රුවන් මාළිගා’ ටෙලි නාට්යයේ. එය ප්රධාන චරිතයක් නෙමෙයි. ඒ මගේ පළමු රංගන අත්දැකීම. මුලින්ම කැමරාවට මුහුණ දුන් දවසේ මට ලොකු බයක් දැනුණා. නමුත් අධ්යක්ෂවරයාගෙන් සහ එතැන සිටි ප්රවීණ ශිල්පීන්ගෙන් ලැබුණු සහයෝගය නිසා මට ඒ රංගනය හොඳින් කරගන්න හැකිවුණා.
එතරම්ම ආදරණීය මතකයක් ප්රේක්ෂකයන් තුළ ‘සංසලා’ ඔස්සේ උදාරි තබා ගියා. දැන් මාස කිහිපයක සිට ම උදාරි ජීවත් වෙන්නේ සිංගප්පූරුවේ.
මේ චිත්රපටයේ නිර්මාපකයා මගේ ඥාතියෙක්. ඥාතිත්වය ඉක්මවා ගිය මිත්රත්වයක් අප අතර තිබෙනවා. කාලයක් තිස්සේ ‘ප්රතිරූ’ චිත්රපටයේ අධ්යක්ෂ කපිල සූරියආරච්චිත් මමත් සාකච්ඡා කළා චිත්රපටයක් නිර්මාණය කරන්න.
ආචාර්ය වික්ටර් රත්නායක,විශාරද අමරසිරි පීරිස්, විශාරද දීපිකා ප්රියදර්ශනී පීරිස්, ගී ගයන ‘සුගීතා’ ස්වර දැහැන ජනවාරි මස 05 වැනිදා සවස 6.30 ට කොළඹ බිෂොප් විද්යාලයීය ශ්රවණාගාරයේදී පැවැත්වේ.
පරාක්රම නිරිඇල්ල වේදිකාව - පුංචි තිරය - සහ සිනමාව කියන මාධ්ය තුනේම දස්කම් දැක්වූ ප්රතිභාපූර්ණ කලාකරුවෙක්.
‘ජීවිතය ලස්සනයි’ 21 දා සිට එම්. පී. අයි.මණ්ඩලයේ
